Saturday, November 13, 2010

ஏங்க வைத்த பொற்காலம்!

தூங்க மரநிழலும் தோய்ந்தோட மாமழையும்
தாங்கும் வாழ்வுதன்னில் தாமரையில் நீரெனவே
ஆங்கும் ஈங்கும் என அலைந்துதிரிந்து வாழ்வுக்
கேங்கவைத்த பொற்காலம் இதுவன்றோ!

பூங்கொத்துவிரியும் புள்ளினம் வான் பறக்கும்
ஓங்கும் எழில்கண்டு உள்ளம் தவித்துஅழும்
பூவாய்சிரித்திடவும் போய்வானில் பறந்திடவும்
ஏங்கவைத்த பொற்காலம் இதுவன்றோ

மாங்காய் கடித்தோடி மல்லிகையை கூந்தலிட்டு
தேங்காய்குரும்பைகட்டி தேரிழுத்து வாழ்ந்தஎம்மை
நான்காய் சுவரடைத்து நடுவீட்டில் சிறையிருத்தி
ஏங்கவைத்த பொற்காலம் இதுவன்றோ !

தங்கை தனியிடத்தில் தாயோ மறு சிறையில்
நாங்க இருளறையில் நடுஅண்ணன் கல்லறையில்
தேங்கி அழுதுமென்ன தெய்வம் வருவதில்லை
ஏங்கவைத்த பொற்காலம் இதுவன்றோ!

தென்னம்ர நிழலில் தென்றல் உரசிவர
வன்னிவயல்ஓரம் வளர்ந்தமுதிர் கதிரறுத்து
அன்னையுடன்சேர்ந்து அகமகிழ்ந்த நினைவெண்ணி
ஏங்கவைத்த பொற்காலம் இதுவன்றோ

கண்ணில்நீர்வழியக் கதறுகிறோம் சிறையிட்டு
பெண்மைஅழித்தெம்மை  பேயினங்கள் ருசிக்காணும்
மன்னன் கொடும்ஆட்சி மறைந்தெங்கள் வாழ்வுபெற
ஏங்கவைத்த பொற்காலம் இதுவன்றோ!

No comments:

Post a Comment