Thursday, December 6, 2012

நம்பியெழு நடக்கும்

அழுதிடுங்கள்  ஒருதடவை ஆவெனக்கதறி
  அடுத்து வருங் காலமதில் அதுவிருக்காது
விழுந்திடுங்கள் மேனிதொட்டு வேதனைகூடி
   விரும்பிடினும் விழுவதினி வேண்டிவராது
மெழுகெனவே உருகிடினும் மின்னொளிபோயும்
    மேற்கில்மறை ஆதவன்கீழ் மீளவருங்காண்
எழுமதனின் ஒளிபரவ முழுதிருளோடும்
   ஏற்றமுறும் வாழ்வமையும்   இன்பமுண்டாகும்

கழுகுயரப் பறந்திடினும் காலமெப்போதும்
 காற்றினிலே வாழ்ந்திடுமா கீழ்வர வேண்டும்
பழுதுகொண்ட சக்கரத்தைப் பூட்டியதேரும்
  பயணமதில் பாதிவழி போகையில்வீழும்
தொழுதல் விடு துடித்தெழுவாய் துன்பமுமெங்கள்
  துணைநடந்த நிழலில்லையே தொலைத்திடப் போகும்
எழுந்தவரும் நடப்பவரும் விழுந்திடும்நேரம்
  விழுந்தவர்நாம் எழுந்து இனி நடந்திடும்காலம்

வியர்வைமட்டும் விழுந்திருக்க, வெள்ளையில்மாடு
  விரட்டிவயல் உழுதவாழ்வு வீணெனப்போயும்
உயர் உழுவை நிலமுருண்டு ஓடும்வண்டிகள்
   ஓசையிட கதிரறுக்கும் உன்னதம் காண்போம்
துயர்விடுத்த குருவிகளும் துணையுடன்கூடித்  
  தொலைவில்நுனிக் கிளையிருந்து தொங்கிஆடிடும்
வயிறெடுத்த பசியுடனே வாழ்ந்த வாழ்வெல்லாம்
  வரண்டுவிட வசதிசெழித் தோங்கிடும் நாடும்

நரியிருக்க நாய்கள்குரைத் தோடிடச்சுற்றி
 நர்த்தனமென் றாடிடும்பேய் நடுநிசி வந்து
எரியவைத்த வீடுகளில் இருந்திடும் கரியை
 எடுத்துடலில் பூசியபின் எண்ணெயும் ஊற்றி
புரிந்த வதம் வெறிபிடித்த பொழுது களெல்லாம்
  பிணமடுக்கிப் பார்த்தழுத பாவங்கள் நீங்க
தெரியவென வரைபடத்தில் தோன்றிடும் நாடும்
  தீந்தமிழர் பெருநகரம் தேனொளி கொள்ளும்

புரியடுத்து புறப்படுநீ பொழுதுகள் விடியும்
 புன்னகையை மட்டுஎடு புன்மைகள் துன்பம்
வரிந்தடுக்கி வைத்துவிலை விற்றிடவேண்டும்
  வாங்கவெனப் பெரியமகா  வம்சங்கள் கேட்கும்
சரிகொடுத்து விட்டிடுவோம் சரித்திரம் மாற்றிச்
  சாவுகளும் நின்றுவிடச் சுதந்திரம் வாங்கப்
பெரிதெடுத்த கடமைமுடி புத்தொளி யேற்றிப்
  புனிதமண்ணில் பிறந்தவர்க்குப் புன்னகை ஈவோம்

No comments:

Post a Comment